X
تبلیغات
رایتل
زمان ثبت : شنبه 22 بهمن‌ماه سال 1384 در ساعت 01:15 ب.ظ
نویسنده : مهتاب
عنوان : چرا به وبلاگستان آمدیم؟
خواستم بنشینم و نقدی بر نقد کنندگان وبلاگها ( عجب عبارتی شدها) بنویسم، دیدم امروز کارهای مهمتری در دنیای حقیقی دارم که باید انجام بدهم. یک بار دیگر اگر همین یک جمله ام را بخوانید، نظرم را در مورد آمدن به وبلاگستان متوجه می شوید!
قضیه از این قرار است: بیشتر ما آمده ایم تا کارهایی که مجال انجامش (حالا به هر علتی) در دنیای واقعی را نداشتیم اینجا انجام دهیم. مسلما اگر در دنیای حقیقی کار بهتری از دستمان بر می آمد، نمی نشستیم اینجا!
من از آنها که می گویند فضای بی ارزشی و پوچی در وبلاگستان حاکم است می پرسم" دنیای حقیقی مان چگونه است؟" از این یک ساعت که ( به قول شما) بیهوده پای کامپیوتر می گذرانیم که بگذریم، بقیه ی بیست و سه ساعتش را برنامه ی به درد بخوری داریم؟
ترو خدا باد توی گلویتان نیندازید و خودتان را پشت آن ژستهای دروغین قایم نکنید که دیگر دستِ ما برای همدیگر رو شده است!
من از ابتذال توی پارک ها و پاتوق ها و این جور جاها نمی گویم. اینها را که همه آنقدر دیده ایم که برایمان عادی شده است! از محیط های علمی حرف می زنم. می دانید یا برایتان بگویم؟
اینجا، در این دنیای حقیقی که من زندگی می کنم، صدها مقاله از نوع علوم پایه ( آنهم نه از نوع تئوریک بلکه تجربی) نوشته می شود، بی آنکه محقق پایش را توی آزمایشگاه بگذارد. می فهمید ؟ مختص دانشگاه آزاد و غیر انتفاعی هم نیست. استاد دانشگاه علم و صنعتش را هم می شناسم که می نشیند توی خانه و طیفهای مواد مختلف را به لطف دستگاه اسکنر سر هم می کند و بعد می فرستد برای معتبرترین ژورنالها! این از علوم تجربی مان است که نیاز به تحقیق عملی دارد، پایان نامه های علوم انسانی را که دیگر چند تا می خواهید آدرس بدهم، بروید برای خرید؟
آمار مقالات چاپ شده را در ژورنالهای ISI ببینید. پس چگونه است که هیچ چیزی درست نمی شود؟ گره ای از این مملکت باز نمی شود؟
شما که آنقدر دغدغه ی ابتذال را دارید، بروید و نیرویتان را در همان دنیای حقیقی صرف کنید که والله صوابش بیشتر است. این دنیای مجازی را هم به حال خود رها کنید. بگذارید هر کس با هر چه دلش خواست وبلاگش را پر کند. ضررش آنقدرها که فکر می کنید، نیست. باور کنید همین روزمره نوشتن ها هم برای مملکتی که میانگین مطالعه ی افرادش 2 دقیقه برآورد شده، ارزش دارد. نمی دانم نگران چی هستید؟ فضای مجازی به این گسترده گی…… کسر شانتان هم می شود، یک راه بیشتر ندارد : قدوم مبارکتان را در محله های چیپش نگذارید.

پ.ن1: آقا جان اصلا توی سیستم بدنت نگاهی بنداز. همانقدر نیازمند سلولهای خاکستری مغز هستی که نیازمند به بافت روده و دریچه ی اسفنکتر! هر کدام نباشد واویلاست. شما که ادعا ندارید همه ی سلولهای بدنتان از نوع خاکستریست و از آن سلولهای پیف پیف بو میده! ندارد؟ هان؟!

پ.ن 2: حالا که قرار به تقسیم بندی است

اینجا


را هم ببینید.